چیلر


در سیستم های تهویه مطبوع مرکزی، چیلر مرکز ثقل سیستم تهویه مطبوع به شمار می رود.

 چیلرها به دو دسته کلی چیلرهای تراکمی (چیلر تراکمی آبی - چیلر تراکمی هوایی) و چیلر های جذبی تقسیم بندی می شوند.

چیلر تراکمی آبی

مزیت اصلی چیلرهای تراکمی آبی نسبت به چیلر های هوایی، راندمان (COP) بالاتر و قیمت کمتر نسبت به چیلر های هوایی است، البته چیلرهای آبی، بدلیل اینکه نیاز به خرید، نصب و نگهداری برج خنک کننده دارد ممکن است در برخی پروژه ها ایجاد محدودیت نماید.

چیلر تراکمی هوایی

مزیت اصلی چیلرهای تراکمی هوایی نسبت به چیلرهای آبی، امکان استفاده در هرگرنه شرایط آب و هوایی شرجی، امکان نصب در پشت بام، بالکن یا هر فضای دیگری خارج از موتورخانه و همچنین عدم نیاز به مصرف آب و نصب برج خنک کننده برای خنک نمودن مبرد و کندانسور در چیلرهای هوایی می باشد.

چیلر جذبی

چیلر های جذبی یکی از تجهیزات تولید سرمایش در سیستمهای تهویه مطبوع مرکزی بوده که مزیت اصلی آن ها مصرف برق خیلی پایین تر نسبت به چیلرهای تراکمی می باشد، اما نیازمند انرژی حرارتی زیادی (مانند آبگرم – آب داغ – بخار – شعله مستقیم) می باشند و چالش هایی نظیر هزینه اولیه بالاتر از چیلرهای تراکمی، اشغال فضای بیشتر نسبت به چیلر های تراکمی، هزینه نگهداری بالا، راندمان پائین تر نسبت به چیلر های تراکمی پیش رو می باشد.



کمی صبر کنید...

دسته‌بندی