زمانی که یک بویلر یا دیگ کار می کند در خروجی آن یک سری محصولات احتراق وجود دارد که از دودکش خارج می شود. این محصولات احتراق شاملNOx-CO2 -CO-بخار آب- گوگرد و عناصر دیگر... است. حال اگر دمای خروجی دودکش به هر دلیل کم شود و به کمتر از 80 درجه سانتی گراد برسد ، بخار آب به آب تبدیل می شود و آب، همراه با گوگرد می تواند تولید اسید بکند و اسید تولید شده می تواند در قسمت انتهایی دیگ که دمای پایینی ممکن است داشته باشد باعث خوردگی دیگ شود. حال اگر دیگ را از جنسی بسازیم که در مقابل این اسید مقاوم باشد و آسیب نبیند ، می توانیم دمای دودکش را حتی پایین تر از 80 درجه سانتی گراد بیاوریم و تمام انرژی که از طریق دودکش خارج می شود جذب شود. 

در اصل دیگ های چگالشی دیگ هایی هستند که از جنس هایی ساخته می شوند که در مقابل اسیدی که در دیگ یا دودکش تولید می شود مقاومت دارد. حال چون می دانیم دیگ مقاومت دارد می توانیم روی دیگ تجهیزاتی را اضافه کنیم که تا حد ممکن انرژی حرارتی که به صورت محسوس یا نا محسوس وجود دارد جذب شود و دمای دودکش به صورت کامل پایین آید. به همین دلیل در دیگ های چگالشی یک خروجی وجود دارد که از آن کندانس اسیدی خارج می شود و در واقع بخاری آبی است که تبدیل به آب شده و تولید اسید کرده است. در این دیگ ها می توانیم دمای دودکش را تا حدود 40 درجه سانتی گراد برسانیم بدون اینکه هیچ گونه مشکلی به وجود آید. قطعا وقتی دمای دودکش را به 40 درجه سانتی گراد برسانیم تمام انرژی که از طریق دودکش به هدر می رفته جذب می شود. حال که می توانیم دمای دودکش را پایین بیاوریم پس راندمان را می توانیم بالا ببریم و هیچ محدودیتی برای بالابردن راندمان نداریم تا به دیگ آسیب وارد شود.


دو نکته درباره دیگ چگالشی:

  • مهم ترین ویژگی دیگ های چگالشی جنس آنها است که از استیل یا موادی شبیه به آن ساخته می شود که در برابر اسید حاصل از کندانس مقاوم باشد.
  • برای اینکه بتوانیم راندمان را بالا ببریم ، دیگ و مشعل را معمولا در یک کارخانه می سازند و همچنین تجهیزات کنترلی مورد نیاز نیز نصب می گردد به همین دلیل به این دستگاه ها پکیج های چگالشی گفته می شود.